| تبليغات | X |
|
در زندگي روزمره شما با مسائل زيادي سرو كار داريد: مدرسه، فعاليت هاي خارج از مدرسه، دوستان، خانواده و هزاران مورد ديگر. اما چطور بايد از عهده ي اين همه فعاليت، مسئوليت و اجبار برآمد؟ تنها راه ، متعادل بودن است. يعني شما بايد به هر دو جنبه روحي و جسمي خود به يك اندازه توجه كنيد: خوب غذا بخوريد، نرمش كنيد، اضطراب را از خود دور كنيد، با اطرافيان خود ارتباط برقرار كنيد، اعتماد به نفس داشته باشيد و اهداف خود را مشخص كنيد. نيروي تعادل اكثر ما سعي مي كنيم متعادل زندگي كنيم، ولي با وجود اين خيلي از اوقات احساس خستگي مي كنيم. براي برطرف كردن اين حس اولين قدم اين است كه براي خود مشخص كنيد مهمترين عوامل در زندگيتان چه چيزهايي هستند. به اين ترتيب شما خواهيد توانست بهتر تصميم بگيريد و از وقتتان بهتر استفاده كنيد . يكي از روشهايي كه ممكن است به شما كمك كند در زير آمده است: فهرستي از ده چيزي كه برايتان اهميت خاصي دارند تهيه كنيد. به خاطر داشته باشيد چيزهايي ، هم كه در زندگي آرزوي داشتن آنها را داريد در اين ليست ذكر كنيد و به ترتيب اهميت بنويسيد. به عنوان مثال · از قيد دوستان مزاحم خلاص شدن · خوردن غذاهاي سالم · دستيابي به يك مقام علمي در مدرسه · پرداختن به ورزش مورد علاقه · رفتن به مسجد و ديگر اماكن مذهبي · گذراندن اوقات با خانواده · داشتن اوقات فراغت براي انجام فعاليت هاي مورد علاقه · رفتن به كلاس هاي آموزشي · و... ليست خود را مرور كنيد و ببينيد كه آيا اين موارد واقعاً براي شما از اهميت خاصي برخوردارند؟ فكر كنيد كه تأثير اين كارها در زندگي روزمره شما چه خواهد بود. شايد نياز باشد تغييراتي در اين ليست ايجاد كنيد. الان وقت عمل است شما اهدافتان را در زندگي مشخص كرديد، يا لااقل به آنها فكر كرديد. حالا چه؟ براي برقراري تعادل در زندگي روزمره خود ، راه كارهايي اتخاذ كنيد: · انعطاف پذير باشيد: وقتي به برنامه هاي روزانه خود فكر مي كنيد كمي واقع بين تر باشيد، در برنامه روزانه خود جايي را هم براي اتفاقات غير منتظره بگذاريد. شايد تكاليف مدرسه تان بيشتر از آنچه شما فكر مي كنيد طول بكشد. تنظيم همه اين كارها ممكن است، فقط بايد كمي انعطاف پذير بود. · خوش بين باشيد: هر اتفاقي يك جنبه مثبت و يك جنبه منفي دارد. اما اگر شما مثبت بنگريد، مي توانيد استرس و اضطراب را از خود دور كنيد. فرض كنيد در خيابان در حال قدم زدن هستيد كه متوجه مي شويد يكي از دوستانتان در اتومبيل در حال رانندگي است و از كنار شما مي گذرد. يك انسان منفي پيش خود مي گويد" به من بي توجهي كرد، حتماً اتفاقي افتاده و از دست من عصباني شده." ولي يك انسان مثبت مي گويد:" حتماً متوجه من نشده ؛ وقتي به منزل رسيدم حتماً با او تماس مي گيرم." مي بينيد كه انتخاب اين طرز فكر به نفع خود شماست. · از قبل خود را آماده كنيد: همه كارهاي خود را براي آخرين لحظه نگذاريد. از قبل تصميم بگيريد كه مي خواهيد چه لباسي بپوشيد. در طول سال درسهايتان را بخوانيد و... . اگر فكر مي كنيد كارهايتان خيلي به هم پيچيده شده است همين حالا همه چيز را متوقف كنيد و تصميم خود را بگيريد. ببينيد كه كداميك از اهميت بيشتري برخوردار است؛ اول به آن رسيدگي كنيد. · آرامش داشته باشيد: تا به حال شنيده ايد كه برنامه ريزي منظم باعث آرامش خاطر مي شود؟ مطمئناً در روزهايي كه مشغله بيشتري داريد، بيشتر به استراحت نيازمنديد. استراحت كنيد، و بدانيد كه در هنگام استراحت، بدن و مغز شما در بهترين وضعيت خود هستند. استراحت به موقع ، در كاهش اضطراب و افزايش تندرستي شما نيز بسيار مؤثر است. · اما چطور آرامش بگيريم؟ آرام بنشينيم و چند نفس عميق بكشيم؟ وقت خود را با دوستان بگذرانيم؟ ما به شما 10 روش كسب آرامش پيشنهاد مي كنيم، مي توانيد با توجه به روحيات خود يكي از اين روشها را امتحان كنيد. o يك ربع در يك اتاق آرام كه فقط نور يك شمع آن را روشن كرده بنشينيد. o چشمانتان را ببينديد و به چيزهاي خوب فكر كنيد. o در اتاق خود را ببنديد و به موسيقي مورد علاقه تان گوش كنيد. o دوست صميمي تان را به منزلتان دعوت كنيد. o به كمك يك فيلم آموزشي، "يوگا" كنيد. o كتابي در مورد مكاني كه هرگز به آنجا نرفته ايد مطالعه كنيد. o در دفترچه خاطرات خود، از احساسات و افكار خود بنويسيد. o دكوراسيون اتاق خود را عوض كنيد(البته با اجازه پدر و مادرتان). o يك نفس عميق بكشيد و 5 ثانيه نفس خود را حبس كنيد، بعد به آرامي آن را بيرون دهيد. ده مرتبه اين كار را تكرار كنيد. o به حمام برويد. براي خود يك "محل اختصاصي" درست كنيد همه نوجوانان علاقه دارند كه قسمتي از وقتشان را در اتاق خود بگذارند، ما چند راه براي ساختن يك ” محل اختصاصي“ به شما پيشنهاد مي كنيم: · اطراف خود را پر از چيزهايي كنيد كه شما را شاد مي كنند، مثل عكس دوستان، يادگاري ها و... · محيط خارج را به داخل خانه بياوريد. اتاق خود را با گل و گياهان تازه تزئين كنيد. · به لباس ها و وسايل خود نظم و ترتيب دهيد تا بتوانيد به راحتي پيدايشان كنيد. · بخشي از اتاقتان را به وسايل مدرسه اختصاص دهيد و همه تكاليفتان را در آن گوشه انجام دهيد. · اگر اتاق را با خواهر و برادرهايتان شريك هستيد روي زمين مرزي تعيين كنيد. برقراري رابطه رابطه اي كه با خانواده، دوستان و اطرافيان خود داريد مي تواند در احساسات و حتي وضعيت جسماني شما بسيار مؤثر باشد. روابط خوب و محكم مي تواند از نظر رواني تأثير بسيار مناسبي در شما ايجاد كند. رابطه دوستي با هم خنديدن و گريستن، از يكديگر چيزي ياد گرفتن، ورود به يك جمع جديد و كسب تجارب جمعي و هزاران مورد ديگر، چيزهايي هستند كه شما در روابط دوستانه به دست خواهيد آوريد. بسياري از شما، به دوستانتان به اندازه پدر و مادرتان اهميت مي دهيد. عمر بعضي از دوستي ها به اندازه عمر اعضاي آن است. ولي بعضي ديگر به دوره هاي مختلف زندگي وابسته است؛ مثلاً وقتي از كودكي خارج شده و به يك نوجوان تبديل مي شويد دوست هايتان هم عوض مي شوند . يا وقتي از دبستان به راهنمايي مي رويد ممكن است حتي نسبت به كسي احساس صميميت كنيد كه قبلاً نمي كرديد، زيرا انسان ها همواره به دنبال كساني هستند كه ارزشها و علايقشان با هم سازگار است. با بزرگتر شدن، رابطه تان با جنس مخالف تغيير مي كند. مثلاً اگر دختر بچه كوچكي باشيد با پسرهاي هم سن و سالتان خيلي بهتر رابطه دوستي برقرار مي كنيد؛ اما در سن بلوغ، با تغييراتي كه در وضعيت جسماني تان به وجود مي آيد، از برقراري رابطه دوستي با جنس مخالف خجالت مي كشيد.
از این به بعد واسه دل شما باز دیدکنندگان مطالب عاشقانه عکس می زارم اگه حتی یه ذره از وبلاگم خوشتون اومد نظر بدین. لطفا مدیر وبلاگ : امیر
بعضي از بينندگان محترم ميگن كه موضوع وبلاگ معلوم نيست منم به اونا مي گم اين وبلاگ هر مطلبي داره اعم از علمي عشقي و ...
از بازديدكنندگان عزيز خواهش مي كنم بنده را از نظرات خود بي نسيب نگذارند .
سال ۱۳۸۷ بر شما هموطنان عزيز مبارك .
ديابت بيماري است كه بدن قادر به توليد يا استفاده مناسب و ذخيره گلوكز (نوعي قند) نيست. در اين حالت ميزان گلوكز در جريان خون باقي مانده و در نتيجه قند خون بيشتر از حد طبيعي ميشود. ديابت داراي دو نوع است؛ در ديابت نوع اول توليد انسولين به طور كامل در بدن متوقف ميشود. انسولين هورموني است كه به بدن كمك ميكند كه از گلوكز موجود در غذا استفاده كرده و از آن انرژي به دست آورد. افراد مبتلا به اين ديابت بايد به طور روزانه انسولين، به خود تزريق كنند تا دچار مشكل نشوند. اين نوع ديابت معمولا در كودكان و نوجوانان بروز ميكند اما در عين حال امكان بروز آن در كليه سنين وجود دارد. ديابت نوع دوم نيز زماني بروز ميكند كه بدن قادر به توليد انسولين كافي نيست و يا نميتواند به طور مناسب از انسوليني كه در بدن توليد ميشود استفاده كند. اين نوع ديابت اغلب در افراد بالاي 40 سال، افراد مبتلا به اضافه وزن و افرادي كه سابقه ارثي دارند بروز ميكند. با اين وجود امروزه جوانان زيادي به اين نوع ديابت نيز مبتلا ميشوند. افراد مبتلا به ديابت اغلب علائم زير را دارا هستند.اين علايم شامل تشنگي زياد، تكرر ادرار، كاهش وزن، گرسنگي زياد، تار شدن بينايي، تحريكپذيري، كرخي و سوزش دستها يا پاها، عفونت دائمي پوست، مثانه و لثهها، زخمهايي كه هرگز بهبود پيدا نميكنند و خستگي شديد است. در برخي موارد هيچ علائمي از بيماري وجود ندارد. اين حالت معمولا در مورد ديابت نوع دوم اتفاق ميافتد. در اين مورد فرد مبتلا ميتواند چند ماه و يا حتي چند سال بدون هيچ نشانهاي از وجود بيماري زندگي كنند. بروز اين نوع ديابت آنقدر به تدريج صورت ميگيرد كه علائم آن ممكن است هرگز مشخص نشود. هر فردي ممكن است به ديابت مبتلا شود وليكن افرادي كه ارتباطات نزديكي با اين بيماري دارند، بيشتر در معرض ابتلا به آن هستند. ساير عوامل خطرزا شامل چاقي، كلسترول بالا، فشار خون بالا و عدم فعاليت فيزيكي است؛ همچنين با افزايش سن افراد امكان ابتلاي آنها به اين بيماري افزايش مييابد. افراد بالاي 40 سال كه دچار اضافه وزن نيز هستند بيشتر به اين بيماري مبتلا ميشوند، اگرچه ابتلا ديابت نوع دوم در ميان نوجوانان رو به افزايش است. به علاوه در زناني كه در حين بارداري مبتلا به ديابت ميشوند (اين حالت موسوم به ديابت بارداري است) احتمال ابتلا به ديابت كامل به نسبت بيشتر است. در مورد درمان اين بيماري بايد گفت كه اقدامات خاصي وجود دارد كه هر فرد ديابتي چه از نوع اول و چه از نوع دوم براي سلامت بودن بايد انجام دهد. آنها همچنين بايد يك برنامه غذايي ويژه داشته باشند. آنها بايد به ميزان فعاليت فيزيكي خود در طول روز توجه داشته باشند چرا كه تحرك بدني ميتواند به بدن در استفاده بهتر از انسولين كمك كند بنابراين بدن ميتواند گلوكز را براي تمام سلولهاي بدن به انرژي تبديل كند. به علاوه تمام بيماران مبتلا به ديابت نوع اول و برخي از افراد مبتلا به ديابت نوع دوم نيازمند تزريق انسولين هستند. برخي از افراد مبتلا به ديابت نوع دوم قرصهايي مصرف ميكنند كه اين قرصها يا به بدن كمك ميكنند كه انسولين بيشتر توليد كند و يا در توليد بهتر انسولين در بدن نقش دارد. برخي افراد مبتلا به ديابت نوع 2 ميتوانند بيماري خود را بدون نياز به مصرف دارو و تنها با رعايت رژيم غذايي مناسب و فعاليت جسمي مطلوب كنترل كنند. هر بيمار ديابتي بايد حداقل هر 6 ماه يكبار به يك پزشك متخصص مراجعه كند. وي همچنين بايد به طور دورهاي با ساير اعضاي يك تيم درمان ديابت از جمله يك مربي پرستاري ديابت و يك متخصص تغذيه براي كمك به تهيه برنامه غذايي ملاقات داشته باشد.همچنين بهتر است به يك متخصص فيزيولوژي براي كمك به تهيه يك برنامه ورزشي و نيز به يك مددكار اجتماعي، روانشناس يا هر متخصص بهداشت رواني ديگر براي مواجهه و كنترل استرس و چالشهاي ناشي از زندگي كردن با يك بيماري مزمن مراجعه كند. از سوي ديگر هر بيمار ديابتي بايد به طور منظم وضعيت بينايي خود را آزمايش كند (حداقل سالي يكبار) به طوري كه مطمئن شود هر نوع مشكل بينايي مربوط به بيماري وي در مراحل اوليه تشخيص داده شده و قبل از اينكه جدي شود، اقدام به درمان آن نمايد. به علاوه بيماران ديابتي بايد ياد بگيرند كه چطور ميزان گلوكز خون خود را اندازهگيري كنند. اندازهگيري و ارزيابي روزانه مشخص ميكند كه برنامه غذايي، برنامه ورزشي و برنامه دارويي تا چه حد در متعادل نگه داشتن ميزان گلوكز خون بيمار مؤثر بوده است. علت با اهميت بودن اين ارزيابيها و آزمايشهاي دقيق و دورهاي اين است كه عدم كنترل و يا كنترل نامناسب ميتواند منجر به مشكلات و ناراحتيهاي بلند مدت مانند حملات قلبي، سكتههاي مغزي، نابينايي، مشكلات كليوي، آسيب رگهاي خوني، آسيب سلولهاي عصبي و عقيم شدن در مردان شود. اما خوشبختانه، مطالعات انجام شده در بيش از 10 سال نشان داده است كه اگر افراد گلوكز خون خود را تا حد امكان در سطح طبيعي نگهدارند، ميتواند خطر ابتلا به اين مشكلات را تا 50 درصد يا بيشتر كاهش دهند. محققان معتقدند كه شايد روزي بتوان از ابتلا به اين بيماري جلوگيري كرد. ديابت نوع هم يكي از شايعترين انواع ديابت است كه هنوز دلايل آن به طور كامل درك و شناسايي نشدهاند. با اين حال تحقيقات اخير نشان ميدهد برخي عوامل و اقدامات هستند كه ميتوانند مانع از بروز اين نوع ديابت شود. مطالعات نشان ميدهد كه برخي تغييرات در نحوه زندگي ميتواند از بروز ديابت نوع سوم در افرادي مستعد ابتلا به اين بيماري هستند جلوگيري كند و يا آن را به تعويق بيندازد.مهمترين اين فاكتورها كاهش متعادل وزن بين 5 تا 10 درصد و انجام فعاليتهاي فيزيكي ملايم به مدت 30 دقيقه در روز هستند.پزشكان توصيه ميكنند كه هر فرد بالاي 45 سال بويژه با BMI بالاي 25 واحد بايد تست ديابت بدهند و در صورت سالم بودن هر 3 سال يكبار اين آزمايش را تمديد كنند.
|
About
سلام :
Home
|
